“ท่านแกรนด์ดยุก…”
เหล่านางกำนัลได้หายตัวไปหมดแล้วตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่ทราบได้
“ข้าขอร้องล่ะ วันนี้ข้าไม่มีอารมณ์จริงๆ…”
ต่อหน้าเขาแล้ว ทั้งความสง่างามและอำนาจของจักรพรรดิไม่มีความหมายแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่นางทำได้จึงมีเพียงการร้องขออย่างน่าสงสารเท่านั้น
“โดยปกติหม่อมฉันก็อยากจะรับฟังคำขอของฝ่าบาทอยู่แล้ว แต่ว่าวันนี้หม่อมฉันก็สุดจะทนแล้วจริงๆ”